حسرت داشتن یک گفتگوی خوب

قبلا از دکتر رنانی در مباحث توسعه و پیشرفت شنیده بودم که ما ایرانیان ضعف گفتگو داریم، گویی آن را بلد نیستیم و همین بلدنبودن جمعی مان، باعث شده تصمیم های جمعی و ملّی غلط هم بگیریم. اولین و بزرگترین نماد این ضعف را خودم می دانم و چشم و گوشم تیز شده برای گفتگوهایی که در محیط زندگی ام می بینم و حسرتِ دیدن گفتگوی خوب را همیشه با خودم حمل میکنم.

امروز یکی از فایل های رادیو مذاکره با عنوان گفتگو با یک دختر نوجوان را گوش دادم. ذهنم درگیر یک مرور کریستالی از تمام آموخته های قبلی خودش بود. تند تند برچسب می زند و تطبیق می داد و بایگانی یا بررسی می کرد. خوشحال میشدم، یادمیگرفتم، حسرت می خوردم غمگین می شدم و نهایتا به شدت غرق فکر شدم.

فکر میکنم این گفتگو یک نمونه خوب برای تمرین گفتگو با نوجوانان و همچنین یادگرفتن نگاهی تربیتی و اولویت بندی های زندگی باشد.

حدود ده موضوع و تیتر اساسی در ذهنم قلیان میکند که هرکدام را می توانم در پستی جداگانه بنویسم. اما ترجیح من این هست که درباره این گفتگوی خوب استادم محمدرضا شعبانعلی و مبینای ۱۱ ساله بیشتر تمرکز و اندیشه کنم، شاید آن را باردیگر گوش کنم تا بفهمم..

اگر علاقمند هستید یا نوجوان و جوانی در زندگی خود دارید، این گفتگوی زیبا و آموزنده را در رادیو مذاکـره به او هدیه کنید:

.

دانلود فایل صوتی گفتگو محمدرضا شعبانعلی با مبینا محمدی

.

.

پی نوشت: در همین زمینه اگر علاقمند هستید پیشنهاد میکنم این لینک را هم مطالعه بفرمایید: شش راه برای گفتگوی درست با نوجوانان

.

.

لینک و آدرس کوتاه این مطلب:

https://goo.gl/H343MZ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.